Að frumkvæði Sigfúsar Kristjánssonar kom saman hópur niðja Kristjáns og Sólveigar frá Nesi í Grunnavík sem ákvað að byggja kaffiskúr við Nesbæinn. Þetta var dagana 20. til 24. júlí.
Fyrst var haldið sem leið liggur á Ísafjörð þaðan sem átti að fara í Grunnavík til hefja framkvæmdir.
Þegar komið var á Ísafjörð kom í ljós að pantaðar dagsetningar fyrir far og gistingu í Grunnavík höfðu skolast til, þannig að finna þurfti nýja úrlausn á því. Menn á staðnum reyndust ekkert nema hjálpsemin og tókst fljótlega að fá Jónas Helgason í Æðey til að flytja byggingarefnið á bát sínum yfir í Grunnavík. Efnið var að mestu fengið í Húsasmiðjunni á Ísafirði.
Einnig fékkst lánaður hraðfiskibátur til afnota við að flytja hópinn fram og aftur yfir Djúpið. Þar kom sér vel að einn úr hópnum, Sigurður, var þrautreyndur trillusjómaður sem þekkti vel til á Ísafirði.
Gist var fyrstu nóttina í Gamla gistihúsinu á Ísafirði en gisting fékkst síðan út í Bolungarvík sem kallaði að vísu á nokkrar ferðir yfir Djúpið, þá daga sem dvalið var, en það kom ekki að sök vegna þess að veðurblíða var allan tímann.
Þátttakendur í ferðinni:
- Sigfús Kristjánsson
- Daníel Óskarsson
- Sigurður Sigfússon
- Finnur Hrafn Jónsson
- Hrefna Namfa Finnsdóttir
- Ólafur Karlsson
- Sólveig Jónssdóttir
- Karl Ólafsson
- Anna Ólafsdóttir
- Einar Ólafsson
Systkinin Anna og Einar komu austan megin frá með báti frá Snæfjallaströnd en önnur í hópnum komu frá Reykjavík og Keflavík í gegnum Ísafjörð.
Vinnan hófst á Ísafirði með því að koma efninu um borð í Æðeyjarbátinn sem flutti efnið. Það kom sér að báturinn var burðarmikil og vel mannaður því að efnið í heilan vinnuskúr er þó nokkuð að umfangi og ekki auðvelt í flutningi.
Þegar komið var að Nesi í Grunnavík var efnið ferjað í land á gúmmíbát. Síðan þurfti að bera efnið upp brattan Nesbakkann og síðan spölkorn í viðbót framhjá gamla Nesbænum á byggingarstað skúrsins. Þá kom sér vel að í hópnum voru nokkrir ungir og hraustir menn sem höfðu gaman af því að taka á.
Áður en hægt var að hefja vinnu við grunn skúrsins, þurfti að byrja á því að ryðja skógarkerfil þar sem skúrinn átti að standa. Skógarkerfill hefur breytt mikið úr sér í Grunnavík, sérstaklega næst mannabústöðum.
Samhliða því að lagður var grunnur að skúrnum, notuðu Sigurður og Daníel tímann til að hreinsa hluta af gömlu og ónýtu tréverki úr gamla bænum. Það var síðan brennt í fjörunni fyrir neðan Neskambinn.
Grafnar voru sex holur fyrir undirstöður skúrsins, sem Sigfús kom með forsteyptar. Til viðbótar var síðan steypt í allar holurnar áður en mokað var yfir.
Síðan var smíðuð gólfgrind ásamt því að byrja reisingu útveggja.
Sigfús og Daníel voru einum degi lengur en upphaflegi hópurinn og unnu áfram í útveggjum.
Ekki tókst þó að loka skúrnum á þeim tíma sem var til ráðstöfunar og var ljóst að fara þurfti aðra ferð fyrir veturinn til að ganga betur frá skúrnum fyrir vetrarveður.
Minnistæð er mikil náttúrufegurð, bæði í Grunnavík og í siglingunum yfir Ísafjarðardjúpið. Frábært veður og skyggni hjálpaði líka til að njóta ferðarinnar.
Hópurinn við skóflustunguna 22. júlí. Frá vinstri: Einar Ólafsson, Karl Ólafsson, Sólveig Jónsdóttir, Hrefna Finnsdóttir, Ólafur Karlsson, Sigurður Sigfússon, Daníel Óskarsson, Anna Ólafsdóttir og Sigfús Kristjánsson. Á myndina vantar ljósmyndarann Finn Jónsson.
Hér má sjá myndskeið með hluta af því sem gerðist í ferðinni.
Sjá má fleiri myndir úr ferðinni hérna